Bozburun ve Datça Yarımadaları
Önemli Bitki Alanları (ÖBA) No: 46
Cl / C2 Muğla
36° 47'K 28° 02'D
Orman, maki, kireçtaşı ve serpantin kayalar üzerinde gelişmiş deniz kenarına özgü gang ve sarp kayalık bitki toplulukları, kıyı kumulları
NA 9372
153.752 ha
Deniz seviyesi-1163 m
Toplam endemik takson: bilinmiyor
Ülke çapında nadir takson: 159 (35 endemik)
MİLLİ PARK
ÖZEL ÇEVRE KORUMA ALANI
DOĞAL SİT ALANI
Bitkisel Çeşitlilik Merkezi (SWA No. 16)
Alanın içerdiği OBA kriterleri:
· Al: 9 Küresel Ölçekte Tehlike Altındaki Tür (l Bern Sözleşmesi Ek Liste I türü dahil)
A2: 18 Avrupa Ölçeğinde Tehlike Altındaki Tür (2 Bern Sözleşmesi Ek Liste I türü dahil)
B: Zengin Tür Çeşitliliği İçeren Genel Habitatlar- 16, 18, 32, 33, 43, 44, 62
C2: Tehlike Altındaki Doğal Habitatlar - 16.2122, 16.224, 33.3, 33.35, 42.85B11, 42.85B13, 42,A17, 44.722, 45.73
Özet
Bozburun ve Datça Yarımadaları Önemli Bitki Alanı (ÖBA), Türkiye'nin güneybatı ucunda Ege Denizi ile Akdeniz arasında uzanan, iki önemli yarımadayı içerir. ÖBA büyük ölçüde kireçtaşı ve serpantin ana kayalardan oluşmuştur. Engebeli bir araziye sahip olan alandaki en yüksek zirve, deniz seviyesinden dik olarak 1163 m'ye kadar yükselir. Alan, Türkiye'de en az bozulmuş alçak arazi Akdeniz bitki örtüsü tiplerini sergiler: Bunlar arasında, kireçtaşı ve serpantin kayalar üzerinde çok iyi gelişmiş boylu maki, nemli kızılcam (Pinus brutia) orman, sarp kayalık ve nemli vadi tabanlarında gelişmiş bitki topluluktan yer alır. Olağanüstü zengin bitki örtüsüne sahip ÖBA'da yaklaşık 160 ülke çapında nadir bitki türü bulunur. Bunlardan Centaurium serpenticola ve Thlaspi cariense birkaç istisna dışında yalnız alanda yetişir. Alan aynı zamanda Güneybatı Anadolu'ya endemik ve Datça hurması (Phoenix theophrasti) gibi buradan başka Doğu Ege Adatan ve Girit Adası'nda yetişen bazı nadir bitkileri de içerir.
ÖBA'nın büyük bir kısmı Özel Çevre Koruma Alanı ve Milli Park ilan edilmiştir. Buna karşın OBA; orman yangınları, ağaçlandırma çalışmaları, küçük koylardaki sınırlı kumul habitatlar başta olmak üzere hassas habitatlardaki yerleşim ve turizm amaçlı yapılaşmalar ve köylerin çevresindeki doğal alanların tanm alanlarına dönüştürülmesi gibi tehditler nedeniyle sürekli bir tehlike altındadır.
Alanın Tanıtımı
Bozburun ve Datça Yarımadaları ÖBA'sı, Ege Denizi ile Akdeniz arasında bir sınır oluşturacak şekilde Marmaris'in batısından denize doğru yaklaşık 80 km boyunca uzanan iki önemli yarımadayı içerir. Birbirinden oldukça farklı jeolojik yapılan ve topoğrafya-lanyla bu iki yarımada, Türkiye'de benzeri az bulunan, çok zengin bir Akdeniz bitki örtüsü çeşitliliğine sahiptir. Kuzeydeki Datça Yanmadası kireçtaşla-nndan oluşur ve Bozdağ'da 1163 m ve Yayla Te-pe'de de 1144 m'ye kadar yükselir. Datça Yanmadası, ana karaya yer yer Pliyosen serpantin konglomera içeren daha dar ve yüksek serpantin sırtlarla bağlanır. Güneydeki Bozburun Yanmadası da çoğunlukla kireçtaşlanndan oluşmuştur. Oldukça girintili kıyılar ve aralarında 500 m'den yüksek çok sayıda tepe içeren Bozburun Yanmadası'ndaki en önemli tepeler arasında; Güvenç Dağı (746 m), Oyuk Tepe (636 m) ve Kuma Tepe (613 m) sayılabilir.
ÖBA, çok eski çağlardan beri insan yerleşimlerine mekan olmuştur. Yarımadalar özellikle Yunanistan'ın Pelonopes Yanmadası'ndan doğuya, Anadolu topraklarına ve Rodos Adası'na göç edenler tarafından kurulan "Dor kentleri" nedeniyle tarihi bir önem tarih taşır. MÖ 408 yılında kurulan Rodos Devleti'nin başkenti ve en önemli liman kenti olan Knidos, ÖBA içinde yer alır.
Özellikle batı ucundaki açık sahil kesimleri ve yerleşim alanları dışında ÖBA'nın büyük bir bölümü, orman ve maki topluluklarıyla kaplıdır. Kireçtaşları üzerinde gelişmiş sık kızılcam (Pinus bnıtia) orman topluluğunun yanı sıra, Arbutus andrachne-Laurus nobilis-Phillyrea latifolia-duercus coccifera-Q.ilex boylu maki topluluğu öbekler halinde ve bol miktarda yer alır. Daha nemli bölümlerde Clematis cirrhosa ve Smüax aspera gibi tırmanıcı odunsu bitkiler yaygındır. Akdeniz servisi (Cupressus sempem'rens) öbekleri yer yer, özellikle Değirmen Bükü, Sındıköy ve Turunç yakınlarında görülür. Genel olarak kireçtaşları üzerindeki orman ve maki topluluklarında, aralarında Aristolochia guichardii, Colchicum macrophyllum, Fritillaria sibthorpiana ssp. sibthorpiana ve Symphytum circinale gibi ülke çapında nadir bitkilerin yer aldığı oldukça zengin bir flora gelişmiştir.
Serpantin bölümlerde de, çok sık olmayan kızılcam (P.brutia) ormanları yaygındır. Buralarda ağırlıklı olarak Callictome villosa-Cenista acanthoclada-Pistacia lentiscus-duercus coccifera agk serpantin maki ve frigana çalı topluluktan görülür. Bu çalı topluluktan kuzeye bakan nemli yamaçlarda ve Datça Kıstağı'nın doğu ucundaki Pliyosen konglomera üzerinde, daha boylu ve tür bakımından daha zengindir. Pliyosen konglomera bölümü aynı zamanda içerdiği küçük Erica manipuliflora Akdeniz funda topluluğu ağsından da önemlidir: Bu bitki örtüsünde, mevsime bağlı su dolan çukurlarda lokal Colchicum lingulatum ve endemik Nardssus tazetta ssp. tazetta yer alır. Serpantinler üzerinde gelişen orman-maki topluluklan, aralannda Alyssum car-icum, A.discolor, A.pterocarpum, Centaurea austro-anatolica, C.dichroa, Centaurium serpenticola, Cerastium dominici, Colchicum lingulatum, Cyclamen trochopteranthum, Eryngium thorifolium, Fritillaria forbesii, Lilium candidum, Linum arboreum (bu bitki Girit Adası'ndaki emsalinden daha uzundur), Senecio sandrasicus ve Thlaspi cariense gibi türlerin de yer aldığı çok zengin bir flora içerir.
ÖBA'daki serpantin kayalarda gelişmiş iki sığla (Liguidambar orientalis) orman alanı da doğa koruma ağsından olağanüstü önem taşır. Sığla toplulukları serpantin kayalar üzerindeki su sızıntılannda, akarsu kenarlannda ve nehir yataklannda oldukça yaygın olarak dağılmıştır. Bunlardan serpantin kayalardaki su sızıntılan üzerinde gelişmiş olan sığla (Lorientalis) topluluklan yapı olarak; Köyceğiz Gölü (OBA No.48) ve Dalaman Deltası'ndaki (OBA No. 49) alüvyon topraklar üzerinde çok daha yaygın olarak gelişmiş sığla topluluklanndan oldukça farklıdır.
Nadir Datça hurması (Phoenix theoprastii) Datça Ya-nmadası üzerinde önemli koloniler oluşturur. Önceleri yalnızca Girit Adası'na özgü bir tür olduğu düşünülen bu bitkinin, Türkiye'de de yetiştiği 1980'li yıllarda saptanmıştır. Günümüzde bu türün Datça Yan-madası'nda yaklaşık 14 vadiye dağılmış, toplam 8x4 km'den fazla bir alanda yayılış gösterdiği bilinmektedir. Datça hurması buralarda, derin nemli serpantin vadi tabanlannda 50-225 m arasında; Arbutus andrachne, Ceratonia siligua, Clematis cirrhosa, Ficus carica, Laurus nobilis, Myrtus communis, Smilax aspera ve Vitis vinifera ile birlikte bulunur. Türkiye'de Datça hurması popülasyonlan buradan başka, Tahtalı Dağı (OBA No. 57) ve geniş bir öbek halinde de Patara Kumulları ve Gelemiş Ovası'nda (OBA No. 51) yer alır. Buna ek olarak, bu türün hibrit olduğu düşünülen bir popülasyonu da Bodrum'un kuzeyinde, Gölköy'de (OBA No. 45) saptanmıştır.
ÖBA'da hem kireçtaşı hem de serpantin kayalar üzerinde, geniş kaya/sarp kayalık bitki topluluklan yer alır. Özellikle Söğüt ve Bayır köyleri arasındaki kars-tik sarp kireçtaşı kayalıktan, ülke çapında nadir Arum creticum, Biarum davisii ssp. marmarisensis, Campanula hagielia, Pisum fulvum, Ranunculus creticus, Sternbergia flscheriana, S.sicula ve Verbas-cum propontideum gibi taksonlann da aralannda bulunduğu, oldukça zengin bir flora içerir. Serpantin kayalara özgü bitkiler arasındaysa Erysimum rhodium, Muscari macrocarpum ve Rosularia serpentinica sayılabilir.
Sahile doğru daha agk alanlarda, Cistus creticus-Coridothymus capitatus-Euphorbia acanthothamnos-Cenista acanthoclada-Inula viscosa-Lavandula stoechas-Sarcopoterium spinosum deniz kenanna özgü garig ve sarp kayalık bitki topluluklan yer alır. Bu topluluklar çok seyrek olarak rüzgarla uçup gelen kum tanecikleriyle örtülmüştür. Kıyı bitki topluluklarındaki nadir bitkiler arasında; Achillea cretica, Atriplex halimus, Cadına tragacanthijolia, Convolvulus dorycnium ssp. dorycnium, C.oleifolius, Linum decumbens, Lotus cystoides ve Mesembryanthemum nodiflorum sayılabilir.
Kumul bitki örtüsü, başta Datça Yarımadası olmak üzere çeşitli küçük koylarda yer alır. Bunlardan en önemlisi 8 km uzunluğundaki kumulları ve kumsalıyla Gebekum Sahili'dir. Gebekum kumulları, denizden karaya doğru iki bitki örtüsü kuşağı içerir: Alkanna tinctoria-Ammophila arenaria-Eıyngium maritimum-Euphorbia paralias-Medicago marina-Pancratium maritimum ön cephe kumul topluluğu ve arkasında da tek bir alçak kumul sırtında Ceratonia siligua-Daphne gnidioides-Helichrysum orientale-Pistada lentiscus-duercus cocdfera kumul çalılığı. Daha içerilerde alçak düzlükler halinde Coridothymus capitatus-Sarcopoterium spinosum sabit kumul garig topluluğu yer alır. Çok geniş bir alan kaplamasa da ÖBA kumulları, Türkiye'nin diğer kıyılarında bulunmayan Anchusa aegyptica, Cichorium spinosum ve Echium arenarium gibi nadir bitki türleri içermesi ağsından önemlidir.
ÖBA, başta kireçtaşı ve serpantin üzerinde gelişmiş maki, orman ve sarp kayalık habitatlar olmak üzere olağanüstü zenginlikte, Akdeniz Bölgesi'ne özgü alçak arazi habitatlan içerir. Alanın zengin florasında yaklaşık 160 ülke çapında nadir takson kayıtlıdır. ÖBA'ya endemik iki tür, Centaurium serpenticola ve Thlaspi cariense hemen hemen yalnızca, serpantin bölümlerde sınırlı olarak bulunur. Bunlardan T.cariense hemen doğudaki Köyceğiz Gölü ve Dalyan'da (OBA No. 48) saptanmıştır. Alan çoğu Güneybatı Anadolu'da serpantin alanlarda bulunan, oldukça daryayılışlı diğer endemik türlere de ev sahipliği yapar. Bunlar arasında; Alyssum caricum, A.dîscolor, A.pterocarpum, Centaurea austro-anatoli-ca, Ldichroa, Eryngium thorifolium, Ferulago mugh-lae, Fritillaria forbesii ve Isatis pinnatiloba sayılabilir. Buna ek olarak OBA, Doğu Ege Adaları ve Türkiye'nin diğer bölgelerinde birkaç istisna dışında bulunmayan bazı türler içerir: Bunlar arasında; Achîllea cretica, Anchusa aegyptica, Carlina tragacanthifolia, Colchicum macrophyllum, Consolida arenana, Echium arenarium, Erodium rhodium, Fritillaria sibthorpiana ssp. sibthorpiana (Doğu Ege Adalan'ndan yalnızca Sömbeki'de kayıtlı bu tür, Bozburun Yanmadası'nda çok yaygındır), Linum decumbens, Muscari macro-carpum, Symphytum drdnale ve Tulipa saxatilis sayılabilir. Ayrıca, yakın geçmişe kadar yalnızca Girit Adası'na özgü olduğu düşünülen bazı türlerin aynı zamanda ÖBA'da yetiştikleri de belirlenmiştir. Bunların en önemlileri arasında, Arum creticum, Biarum davisii, Linum arboreum ve Phoenixtheophrasti sayılabilir. A.creticum, B.davisii ve Larboreum'un Girit Adası'nda bulunan emsallerinden bazı belirgin morfolojik farklılıklar taşıdığı saptanmıştır. Bu nedenle ÖBA'da yetişen B.davisii, bugün artık Girit Adası'ndaki B.davisii'mn bir alt türü, ssp. marmarisen-sis olarak kabul edilir.
Nadir Türler
KÜRESEL ÖLÇEKTE TEHLİKE ALTINDAKİ TÜRLER [9 TAKSON] Alyssum caricum [END, V], Centaurea dichroa [END, V], Crataegus aronia var. dentata [END, V], Cycla-men trochopteranthum [END, V], Hypericum aviculariifolium ssp. aviculariifolium var. albiflorum [END, V], Isatis pinnatiloba [END, V*], Limonium effusum [END, V], Silene sordida [END, V], Thlaspi cariense [END, E*]
AVRUPA ÖLÇEĞİNDE TEHLİKE ALTINDAKİ TÜRLER [18 TAKSON] Alliumsandrasicum [END, K], Alyssum discolor [END, R], A pterocarpum [END, R], Arenana saponarioides ssp. saponarioides [END, R], Centaurea austro-ana-tolica [END, R*], C. cariensis ssp. cariensis [END, R], Centaurium serpenticola [END, R], Cerastium domini-d [END, R*], Eryngium thorifoium [END, R], Ferulago mughlae [END, R], Fritillaria forbesii [END, R], Onopordum caricum [END, R], Phoenix theophrasti [V], Rosularia serpentinica [END, R], Senedo sand-rasicus [END, R*], Teucrium lamiifolium ssp. lami-ifolium [n/l], Verbascum cariense [END, R], V. pro-pontideum [END, R], V. renzii [END, R]
ULUSAL ÖLÇEKTE NADİR DİĞER TÜRLER [132 TAKSON] Aceras anthropophorum [R], Achillea cretica [R*], Aeluropus lagopoides var. lagopoides [V], Aethione-ma saxatile ssp. creticum [R], Ajuga iva [R], Alcea dissecta [R], Allium bourgeaui ssp. bourgeaui [R], Alopecurus utriculatus ssp. anthoxanthoides [R], Anchusa aegyptiaca [n/l], Anemone coronaria [V], Anthemis rigida [V], Aphanes microcarpa [V], Arenana rhodia ssp. rhodia var. macropetala [END, R], Aristolochia guichardii [R], Arum creticum [n/l*], A. nickelii [R], A. dioscoridis var. liepoldtii [R], Asp-lenium trichomanes ssp. guadrivalens [R], Aster tri-polium [V], Astragalus echinatus [R], A. epiglottis ssp. epiglottis [K], A graecus ssp. graecus [R], A lu-sitanicus ssp. orientalis [K\,Atriplexhalimus [E], Barum davisii ssp. marmarisensis [R*], Biscutella didyma [R], Brachypodium retusum [V], Brassica cretica [R], B. tournefortii [K], Bromus racemosus [R], Bupleurum anatolicum [END, R], Campanula hagielia [END, R], Carex hispida [R], Carlina tragacanthifolia [V*], Centaurea adcularis [R], Cichorium spinosum [K], Colchicum macrophyllum [n/l], Con-volvulus dorycnium ssp. dorycnium [R], C. oleifolius [R], C. pentapetaloides [R], C. siculus ssp. siculus [R], Coronilla glauca [R*], Crepisfraasi [R], C. mul-tiflora [K], Cutandia maritima [V], C. stenostachya [K], Cyclamen graecum [V], C. hederifolium [V], C. persicum [V], Cymbalaria longipes [R], Daucus lit-toralis [V], Echium arenarium [n/l*], Emexspinosus [R], Erodium chium [K], Erysimum rhodium [n/l*], Fritillaria sibthorpiana ssp. sibthorpiana [R], Pumana macrocarpa [R], Gypsophila confertifolia [END, R], Hainardia cylindrica [K], Helianthemum aegypti-acum [l], Isoetes duriei [K], I. histrix [K], Lamium moschatum var. micranthum [R], Lathyrus hierosoly-mitanus [R], Lilium candidum [E], Linum arboreum [R], Lotus cytisoides [R], Lsuaveolens [1], L preslii [n/l], Malabaila aurea [R], Malcomia flexuosa [R], Malva cretica [R], Matricaria aurea [R], Matthiola longipetala ssp. pumilio [END, n/l], M. sinuata [R], M. tricuspidata [K], Medicago heyniana [n/l], M. praecox [R], M. rugosa [R], M. truncatula var. truncatula [E], Melilotus elegans [R], Mesembryant-hemum nodiflorum [R], Montia fantana ssp. variabi-lis [R], Muscari macrocarpum [R], M. weissii [R], Nardssus serotinus [R], Narduroides salzmannii [l], Oenanthe globulosa [V*], Onosma graecum [R], Ophrys omegaifera [R], Ornithopus pinnatus [l], Pancratium maritimum [V], Parietaria cretica [K], Paronychia echinulata [V], P. macrosepala [V], Peucedanum arenarium ssp. neumeyeri [R], Pisum fulvum [n/l], Plantago albicans [R], P. sguarrosa [V], Poa pelasgis [n/l], Polygala venulosa [V], Puc-dnellia filiformis [V], duercus aucheri [END, R], Ra-nunculus creticus [R], Rhamnus pichleri [R], Romu-lea tempskyana [R], Rostraria obtusiflora ssp. omöy-tont/ra [V], Ruscus aculeatus var. angustifolius [V], Salsola kali [R], Saponaria calabrica [K], Set/om rc/-öens [R], Serapias cordigera [E], Sideritis albiflora [END, R], S;7ene sedoides [M], S. tunicoides [END, R], S. orv;7/e;' [END, V], Stembergia fischeriana [V], S. /oteo ssp. sicula [V], Symphytum drdnale [END, n/l*], Tamam hampeana [l], Teucrium brevifolium [R], Tordylium hirtocarpum [n/l], Trifolium bocconei [K], T. suffocatum [R], Triglochin bulbosa ssp. öorre-tferi [V], Trigonella spinosa [R], Triplanche nitens [V], Tulipasaxatilis [R*], Umbilicus chloranthus [R], Verbascum mykales [END, R], V.propontideum [n/l], l/rao oeü'ca [R]
Doğa Koruma
OBA 20.10.1990 tarihinde, içerdiği olağanüstübiyolojik çeşitlilik ve tarihi özellikleri nedeniyleÖzel Çevre Koruma Alanı ilan edilmiştir. Aynı alan24.05.1995 tarihinde de Doğal Sit Alanı olarak koruma altına alınmıştır. Buna ek olarak Özel Çevre Koruma Alanı içinde yer alan Gökova Körfezi 18.01.1989 tarihinde I.derece Doğal Sit Alanı ilan edilmiştir.
ÖBA'da yer alan diğer bazı Doğal Sit Alanlan aşağıdaki gibi sıralanabilir: Marmaris Kameriye Adası (I.derece), Keçi Adası (I.derece), Bedir Adası (I.derece), Karacasöğüt Köyü (I.derece), Yalana Boğaz Mevkii (Il.derece), Orhaniye Köyü (ü.derece), Hisa-rönü Köyü (ü.derece), Çabucak Mevkii (ü. derece) ve Marmaris Yanmadası (ü.derece), Datça Gavur Deresi (I.derece), Balıkaşıran Mevkii (I.derece), Bencik Limanı (I.derece), Kuyulu Burnu ve Hazine Koyu (I.derece), Hisarönü Körfezi, Kurucabük Mevkii (I.derece) ve Mesudiye Köyü-Hayıtbükü Mevkii (n.derece).
Bunların dışında Marmaris, 08.03.1996 tarihinde Milli Park (33.350 ha) olarak koruma altına alınmıştır.
· OBA, Güneybatı Anadolu Bitkisel Çeşitlilik Merkezi (SWA No. 16) olarak tanımlanan bölgede yer alır.
Alanda Bern Sözleşmesi Ek Liste I'de yer alan üçtür bulunur: Phoenix theophrasti, Teucrium lamiifolium ssp. lamiifolium ve Thlaspi cariense.
· Alanda bulunan Bern Sözleşmesi'ne göre TehlikeAltındaki Habitatlar: 16.2122 - Akdeniz beyaz ku-mullan, 16.224 - Doğu Akdeniz sabit kumullan, 33.3Ege Bölgesi frigona toplulukları, 33.35 - Ege Bölgesifundalık frigona topluluktan, 42.85B11 - GüneyAnadolu'da serpantinler üzerinde gelişen kızılcam ormanları, 42.85B13 - Güney Anadolu'da kireçtaşlanüzerinde gelişen kızılcam ormanları, 42.A17 -Anadolu servi ormanları, 44.722 - Anadolu sığla orman toplulukları, 45.73 - Anadolu Datça hurması toplulukları.
Tehditler ve Diğer Koruma Konuları
· Yangına hassas bir bölgede bulunması nedeniyle,OBA özellikle yaz aylarında, orman yangını tehlikesiyle karşı karşıyadır. Çoğunlukla 1990'lı yılların sonlarında çıkan büyük orman yangınları sonucu doğal habitatlar oldukça zarar görmüştür.
· Yapımı süren yaklaşık 70 km uzunluğundaki Marmaris-Datça karayolu, Datça Yanmadası'nın topografyası ve bitki örtüsü üzerinde önemli tahribata yolaçmaktadır. Marmaris-Datça eski karayolunu genişletme çalışması olarak duyurulan bu çalışma aslındabüyük ölçüde yeni bir karayolu inşaatıdır. Bazı bölümlerde eski karayolunu takip eden yol, güzergahının büyük bir bölümünde tamamen yeni alanlardan geçmektedir. Sonuç olarak karayolu, geçtiği alanlarda Datça Yanmadası'nın engebeli yapısınında etkisiyle doğal habitatlara büyük zarar vermektedir. Buna ek olarak, karayolunun Datça'ya yakın bölümünün Gebekum kumullarının üzerinden geçirilecek olması nedeniyle, çok zengin bir kumul bitkiörtüsüne sahip bu kumul habitatlannın da tahripedilmesi söz konusudur.
Ağaçlandırma çalışmaları özellikle Datça Yarımadası'ndaki nadir ve endemik bitki türleri bakımından zengin, serpantin bölümleri için oldukça büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Çoğunlukla kızılcamın (Pinus brutia) kullanıldığı ağaçlandırma çalışmaları, özellikle yangından hasar gören yerlerde yoğunlaşmıştır. Bu amaçla ÖBA'da 1971 yılından günümüze kadar yaklaşık 3000 ha alan ağaçlandırılmıştır. Ağaçlandırma alanlarındaki doğal bitki örtüsü derin sürüm ve çok sık dikim nedeniyle zarar görmektedir. ÖBA doğal bitki örtüsünü tehdit eden çok daha önemli bir tehlike, ağaçlandırmada yabancı türlerin kullanılmasıdır: Acacia cyanophylla (1971 yılından beri 7 ha alan), Eucalyptus camaldulensis (büyüklüğü kestirilemeyen çok geniş bir bölüm), Pinus maritima (1971 yılından beri 552 ha) ve Pinus pinea (1988-90 yılları arasında 65 ha). Bazı ağaçlandırma alanlarının kenarlanna da, muhtemelen girişi engellemek üzere Hint inciri (Opuntia ficus-in-dica) dikilmiştir. Herbirinin arsız yetişme ve yayılma özellikleri bilinen bu yabana türlerin yakın bir gelecekte alanın her tarafına yayılması ve doğal bitki örtüsünü tehdit etmesi söz konusudur.
Alanın karşı karşıya bulunduğu en önemli tehlikelerden biri de turizm yatırımlandır. Artan turizmbaskısının Bozburun ve Datça yanmadalanndakibozulmamış koyların betonlaşmasına neden olmasına kesinlikle izin verilmemelidir.
Kaynaklar
Aksoy ve Özalp (1992); Boydak ve Yaka (1983); Carlström (1987); Uzun ve ark. (1993).
Andrew Byfield, Clive Chatters, David Pearman
Haritalar Eksen Harita Mühendislik tarafından sağlanmıştır.
